Jos lo signe de sent Frances : jornau d'un menudet

De vocacion religiosa aboriva, lo dròlle dau chaminador raibava de chaminar de per las vias dau Lemosin per tornar lo vielh país, maucresent que paganisat, a l'Evangeli.

Chausiguet pas per zo far, çò qu'es de costum, la blauda blancha dau Domenica (d'alhors de meschaent remembre dins nòstras terras d'òc), mas la burela dau Frances, la man nuda e lo pè nud.

Ne'n es segur pauc que pro tornat, de son vuelher missionari, mas la jòunesa mai la jòia son totjorn dins sos uelhs: la jòia francescana! diria.

Dins'queu libreton 'na vita tota, de long quasi d'un secle, e dins la nòstra lenga, que li es gaire mai de dire'quela fe e que 'laidonc farjar los mots n'es estat lo pretzfach, çò que dau tesmonhatge dau Renat-Gabrieu Pujòs ne'n dobla l'interes.